جدیدا کلی حرف توی سرمه

اما حتی دیگ اینجا هم راحت نیستم برای گفتنشون...

هی مینویسم

هی پاک میکنم

نه ک کسی بخونه...نه

انگار دیگ با خودمم رودروایسی دارم...

از اینکه دیگران انتظار زیادی ازم داشته باشن و سعی کنم طبق اون انتظار پیش برم بدم میاد

ولی عاشق وقتاییم که دیگران دست کم میگیرنم اما نتیجه غافلگیرشون میکنه!

رقابتی که توش خیانت باشه رو دوس ندارممثلا من همه ی خودم و برای کمک بهت بزارم...راهنماییت کنم...بهت یاد بدم...صادقانهاما تو حتی کوچیک ترین کمک رو هم ازم دریغ کنی که هیچ، اگ دستت رسید هلمم بدی با سر بخورم زمین... که مبادا ازت جلو بزنمزندگی من همیشه پر از اینجور آدما بودهآدمایی که ادای دوستارو در میارن اما به وقتش از صدتا دشمن بدترن !درد اصلی هم اونجاست که میدونم!اما باید خودم و بزنم به نفهمی:)شاید چون حوصله ی اثبات چیزایی که واسم بدیهی ان و ندارم!اونم به آدمایی که میدونم چه بازیگرای خوبی هستن!